Wat als….?
Inmiddels heb ik al diverse uitnodigingen gekregen mij aan te sluiten bij het leger enthousiastelingen die zich overgieten of laten overgieten met een emmer ijskoud water. De reden dat ik geen gehoor zal geven aan deze verzoeken heeft niet te maken met het feit dat ik al uit eigen ervaring weet hoe het is als je spieren zeer pijnlijke storingen geven die het functioneren belemmeren. Het effect van een emmer koud water ken ik ook zonder de letterlijke uitvoering wel.
Ook het feit dat massale verspilling van drinkwater (gemiddeld 10 liter per enthousiaste watersmijter) in dezelfde week dat bekend wordt gemaakt dat het grondwater in Nederland ernstig vervuild is mij enigszins tegen de borst stuit is niet de reden van mijn weigering.
Wat mij weerhoudt is de gretigheid van deze gekte onder het mom: dan weten we hoe het voelt en daarom zijn we bereid om geld te doneren voor het dringend noodzakelijke onderzoek naar deze ziekte. Werkelijk? Dus je hebt nog geen idee hoe een emmer ijskoud water voelt? Nooit in een onverwarmd zwembad gesprongen, nooit eerder per ongeluk een koude douche gehad?
En dan nog, dan heb je een emmer ijskoud water over je zelf laten uitstorten, je spreekt zo snel mogelijk de nominatieriedel uit, holt naar de badkamer voor een lekkere warme douche en een goed gevoel over jezelf. Oh ja, en niet te vergeten, een tientje storten. Het verschil tussen de liefhebber van ijswater en de patiënt is evident: ook na een warme douche zal de patiënt niet beter zijn.
Overigens, voor de liefhebbers van dit soort ludieke acties: CF, ofwel taaislijmziekte is ook een dodelijke, ongeneeslijke erfelijke ziekte waar men uiteindelijk aan overlijdt door verstikking. Voelt er al iemand de dringende behoefte om een zak over het hoofd te trekken omdat ‘we willen weten hoe het voelt?’
Er zijn een aantal spotjes voor spierziekten uitgezonden geweest die meer dan duidelijk maken wat de betreffende ziekte is en wat het met de ongelukkige die er mee te maken heeft doet. Met name de voorlichting over MS en ALS laten niets aan onduidelijkheid bestaan.
H et doel: aandacht vragen en geld inzamelen voor onderzoek naar een dodelijke ziekte als ALS is goed, het middel deugt niet.
Het dwingende karakter van de actie ‘Stort water of stort geld’ leg ik naast mij neer, ik geef aan het goede doel als alle donaties bewezen ook daar terecht komen waar zij horen. Welk salaris ontvangt de directeur van de stichting ALS? Zodra deze persoon 10% van het salaris besteed aan het eigen goede doel zal ik ALS heroverwegen als mogelijk goed doel voor een donatie mijnerzijds.
Toch wil ik alle goede bedoelingen van de mensen die mij nomineren niet negeren. Het is een eer te bedenken dat sommige van mijn vrienden overtuigd zijn van mijn wil om goede doelen te steunen. (Of ze weten dat ik knettergek ben, dat kan ook)
Daarom: Lieve mensen, bedankt voor jullie vertrouwen, ik ga er het volgende mee doen: Ik meld mij aan als vrijwilliger bij een instelling voor mensen met een ernstige ziekte en/of ernstige lichamelijke beperking. Voor elke nominatie lever ik een bijdrage van een hele dag ongeacht wat er van me gevraagd zal worden. Zo zijn de nominaties die ik al heb of nog zal ontvangen in ieder geval niet totaal tevergeefs geweest.

Advertisements