Aan de andere kant van de kloof:
De opkomst bij verkiezingen wordt al jaren kleiner en kleiner. Politici noemen dit ‘zorgwekkend, een signaal uit de samenleving’ en constateren dat er een kloof groeit tussen de burger en de politiek.
Wat mij verbaast is dat ik vervolgens niet merk dat politici er hard aan werken om die afstand te verkleinen.
Dames en heren; de eerste die dit als speerpunt in het programma opneemt en in praktijk waarmaakt heeft mijn stem!

De opkomst van de participatiemaatschappij is in ieders belang. Het gevolg van decentralisatie is dat het onvermijdelijk wordt dat de burger een grotere rol gaat spelen. Daar zijn aan twee kanten van de kloof veranderingen voor nodig.
Vanuit de politiek, het bestuur en de ambtenaren mag in ieder geval worden verwacht dat zij de burger meer dan welkom heten. Nodig ons uit, ga met ons in gesprek en neem de zaken niet over maar wijs ons de weg. Geef ons de ruimte en de tijd die we nodig hebben om onze ideeën een kans te geven.

In mijn gemeente heb ik al zo vaak gehoord: ” ja, maar het interesseert de meeste burgers niet”.
Dat is ten dele waar, ik constateer dat we in Huizen in veel opzichten verwend zijn. We zijn een welvarende gemeente en er zijn talloze stichtingen en organisatoren actief die zorgen voor feestelijke evenementen. Ook op het gebied van zorg hebben we tot op heden niets te klagen gehad, er is altijd wel een regeling te vinden geweest die past bij de hulpvraag. Bij grote projecten worden er informatieavonden georganiseerd.
Kortom, zodra het ons zelf raakt kunnen en zullen we ons melden.

Het groot aantal organisaties en stichtingen in onze gemeente is een positief voorbeeld van participatie die werkt. Vertegenwoordigers van deze organisaties zijn, gelukkig maar, goed bekend in de gemeente en weten de weg makkelijk te vinden.

Maar wij, burgers en bestuur samen, moeten begrijpen: op de oude voet doorgaan is binnenkort geen optie meer. Bezuinigingen zijn onderweg, 1 januari 2015 hijgt in onze nek.
Niet langer kan alles wat er gedaan moet worden aan een kleine groep worden overgelaten.
Het zijn altijd dezelfden die de kar moeten trekken is een veelgehoorde, terechte klacht.

Wilt u, gemeenteraad, meer actieve burgers? Wilt u weten wat de zwijgende burger weerhoudt om mee te spelen op het grote veld?
Ik doe een korte greep uit de reacties die ik krijg als ik vrienden en kennissen vraag wat ze vinden van het idee van burgerparticipatie en hoe ze de politiek in onze gemeente ervaren.
Dat veel reacties vooral sceptisch zijn kunt u gebruiken in uw zoektocht naar verbetering.
-Het maakt niet uit wat ik stem, ze doen toch uiteindelijk niet wat ze zeggen.
-Die vergaderingen, inspraakavonden, enz, niets voor mij, ik begrijp daar toch niet wat ze allemaal zeggen. Veel te ingewikkeld.
-Het heeft toch niets met mij te maken? Ben ik nu plotseling belangrijk geworden?
-Ik geloof niet meer in politiek, participatie is een duur woord voor bezuinigen en zal verdwijnen zodra de crisis weer voorbij is.

Hoewel de politici die ik ken zich een slag in de rondte werken kunnen zij kennelijk niet op overdreven veel vertrouwen van de burger rekenen. Helemaal onbegrijpelijk vind ik de reacties vanuit burgers ook niet. Zelf heb ik mij ook soms meer last dan welkom gevoeld tijdens mijn half jaar gemeenteraad ‘stalken’. Ook ben ik meer dan eens verdwaald geraakt in ingewikkeld taalgebruik of onduidelijke regels.
Het lijkt mij dat er nog een wereld te winnen valt als we er in slagen om politiek en burger dichter bij elkaar te brengen. Bestuur en burger zijn afhankelijk van elkaar. De gemeente is de speeltuin die we alleen samen kunnen maken. Iedereen zou zich welkom en gewaardeerd moeten voelen, iedereen kan een steentje bijdragen.

Raadsleden die menen dat de burger er toch niets van snapt? (Ik weet dat u er bent) Leg het ons maar uit. In begrijpelijke taal, graag.
Bent u op de hoogte van wensen van burgers? Plaats het niet ergens op een agenda voor een commissievergadering, wijs ons de weg, hoe en waar kunnen wij het zelf organiseren?
Laat uw eigen wantrouwen naar de burger (stemt hij/zij voor mijn partij of voor een andere?) varen. Overtuig door uw daden en niet door uw woorden.
Dat zal moeten helpen om de brug te bouwen, de brug die nodig is om de kloof te overbruggen en uiteindelijk te bereiken dat we allemaal onze bijdrage kunnen en willen leveren.

Gemeentebestuur: op uw schouders ligt de mooie taak om uw burgers binnenboord te halen. Ik zou zeggen: grijp uw kans, het is een gouden!

Advertisements