Ik ben zeker niet de enige burger die zich wel eens afgevraagd heeft wat het nut van stemmen is. Het idee dat mijn stem er alleen toe doet in verkiezingstijd en dat ik daarna niets anders meer kan doen dan afwachten en er het beste van hopen voor de volgende vier jaar. Vier lange jaren waarin ik geen zicht heb op het hoe en waarom van beleid, wetten en regels waar ik wel de gevolgen van draag of de vruchten van pluk.
Kranten en televisie maken het voor mij vaak niet makkelijker om het nieuws te begrijpen. Tegenstrijdige berichten en wat door krant 1 met luid gejuich wordt ontvangen wordt door krant 2 met alarmbellen omringd.
Maar gelukkig is daar mijn gemeenteraad. Alle partijen geven in hun programma te kennen zich bewust te zijn van het belang van een goede communicatie met en naar de burger. Allemaal vinden zij dat de gemeente er moet zijn voor de burger en niet andersom. Twee partijen pleiten met volle overtuiging voor het gebruik van internet als middel om de burger te bereiken.
Goed nieuws, we gaan elkaar begrijpen, de gemeente informeert ons beter en wij, kiezers, kunnen onze vragen kwijt. Volksvertegenwoordigers krijgen de kans hun mening te geven en hun keuzes te verantwoorden. Eindelijk, ik kan en zal mij als kiezer niet meer verschuilen achter het argument dat ik niet weet wat er gebeurt en waarom. Ik kan mijn vertegenwoordiger, mijn partij en al die andere spelers volgen. Ik zeg, doen! Over vier jaar weet ik niet alleen welke partij ik ga stemmen maar ook welke persoon. Toch?
Helaas, toch niet. Ik volg de dames en heren, die mij, zoals dat zo mooi heet, vertegenwoordigen. Eén van de manieren om de politieke vertegenwoordigers uit de eigen gemeente te volgen is uiteraard via Twitter. Wie graag nog wat meer in de war wil raken kan ik deze methode van harte aanraden.
Twitter, met de beperking van 140 tekens, is dé manier om elkaar kort en bondig verbaal tegen de schenen te schoppen. Daarmee dus ook dé manier om elkaar niet te verstaan, slechts op zoek naar een pakkende, in 140 tekens passende tekst. Het is zeker geen manier om nader tot elkaar te komen, samen op zoek te gaan naar oplossingen voor problemen of de burger enige duidelijkheid te verschaffen.
Een aantal politici zien gelukkig wel kans om de mogelijkheden van Twitter goed te gebruiken, zij plaatsen links of slagen er in een argument kort te verwoorden. Daar ben ik als burger blij mee, daar krijg ik informatie waar ik iets aan heb. Maar zolang een groot deel van de leden Twitter gebruikt als podium om zinloze wij/zij wedstrijdjes te spelen, coalitie versus oppositie, oud beleid versus ‘nieuw’beleid, enz. schiet niemand ergens mee op. Het gesprek, de discussie, de dialoog of voor mijn part het debat wordt nu eenmaal niet gevoerd in 140 tekens.
Ik zou mijn gemeenteraad willen aanraden om toch maar eens het internetforum te realiseren.
Maar zo lang dat er niet is: ruilt u gerust Twitter maar weer in voor de zeepkist. Dat brengt zeker ook wat van de zo gewenste levendigheid in ons dorp en hoeft de zondagsdiscussie niet te hinderen.

Advertisements