Tags

, ,

Nieuwe verkiezingen voor de deur, de campagnes gaan van start maar het lijkt erop dat het weer meer van hetzelfde gaat worden. Weer gaan landelijke partijen de regionale belangrijke onderwerpen overschreeuwen. Weer gaat het niet vooral over wat er in mijn omgeving, mijn provincie van belang is maar over een meerderheid/minderheid straks in de 1e kamer. Daar mag ik namelijk niet zelf rechtstreeks over stemmen, dit doen de leden van de provinciale staten straks “namens” mij.De logica ontgaat mij maar ik loop vast nog wel eens tegen iemand aan die mij het zinnige hiervan uit wil leggen.
Ondertussen vliegen de grappen en grollen over de kosten van verschillende campagnes al weer over het net, krijgt mijnheer Rutte weer neigingen om belastingverlaging aan zijn hengel te bevestigen, stuurt de PvdA haar vertegenwoordigers alvast ‘meer de straat op’, zoekt mijnheer Pechtold nog naarstig naar een volgende hervorming om ‘nu vooruit’ te hollen, kortom Den Haag leeft weer op. Nieuwe ronde, nieuwe kansen lijkt men daar te denken.
Horend doof en ziende blind voor alle geluiden uit de samenleving: We willen niet nog harder vooruit op een weg waarvan we niet zien waar deze naar leidt, we willen niet eens in de zoveel tijd politici aan de deur met een bloemetje en een praatje en we willen geen loze (financiële) beloftes.
Eén van de doelen van decentralisatie was door het herverdelen van bevoegdheden bureaucratie te verminderen en te vertrouwen op de eigen kracht van gemeente en burger om de klappen van bezuinigingen op te vangen. En de terugtredende overheid zag dat het goed was….
Burgerparticipatie moest de levensgrote kloof tussen burger en politiek dichten. Geef de burger meer zeggenschap over zijn/haar eigen omgeving, laat inspraak groeien tot meedenken en vorm mogen geven. Nog beter, laat dit vertrouwen in de eigen kracht en kunnen van de burger leiden tot goedkopere en betere oplossingen voor lokale problemen. En de terugtredende overheid zag dat het…. oh, wacht.
De participatiemaatschappij die de burger lokaal meer invloed en zeggenschap zou geven, de lokale overheid die dankbaar de participerende burger om de nek zou vallen, en we leefden allemaal nog lang en gelukkig… Zover is het dus nog lang niet.
Wat er nog nodig is: VERTROUWEN! Van burger in de raad en van de raad in de burger. De oprechte wens om het samen te gaan doen, iedereen naar eigen behoefte en vermogen, die wens moet groeien. En groei leg je niet op van bovenaf, voor groei maak je ruimte. Hoe? Door te luisteren naar de teleurgestelde burger en vooral: door betrouwbaar te zijn die teleurstelling om te zetten in hoop, verlangen, enthousiasme.
Hoe kún je in Den Haag verzinnen dat het op lokaal of provinciaal niveau beter kan als de landelijke overheid zich zoveel mogelijk terugtrekt als je vervolgens élke verkiezing weer de aandacht naar je toe trekt. Haagse overheid: treedt nu dan eens eindelijk echt terug. Uit ónze verkiezingen, die moeten gaan over ónze omgeving, ónze provincie. Het wordt tijd om je vertrouwen in de burger waar te maken; geloof me, wij kunnen echt zelf wel onze stem bepalen zonder door jullie voorgezegd te worden. Vertrouw maar op onze eigen kracht, zo moeilijk is het niet.

Advertisements