Tags

,

Dinsdag 7 april is het weer zover: commissievergadering Sociaal Domein. Aanvang 20.00, gemeentehuis van Huizen.
Wat mij betreft zijn er alvast twee punten interessant.

Allereerst: Naar aanleiding van de bezuinigingen op de thuiszorg en de daarmee gepaard gaande keukentafelgesprekken is er een overzicht van de stand van zaken aan de raad verstrekt. Hieruit blijkt dat er ongeveer de helft van het aantal te voeren gesprekken inmiddels is gevoerd.
Ongeveer 20% van de mensen die te maken krijgen met een korting op het aantal uren huishoudelijke hulp tekenen hiertegen bezwaar aan.
Volgens wethouder Bakker worden deze bezwaren voor een belangrijk deel aangezet door thuiszorgmedewerkers. Zij zouden uit angst hun baan te verliezen mensen adviseren bezwaar aan te tekenen.
Over deze bewering stelt de PvdA de vragen, o.a. of de wethouder voor deze bewering ook bewijzen heeft.
Persoonlijk vind ik het zonder verdere onderbouwing beweren dat de bezwaren tegen de bezuinigingen eerder uit de hoek van de thuishulp lijken te komen dan van de cliënt zelf ook nogal een trap tegen de schenen van huishoudelijke hulpen. Zij kunnen zich hier niet tegen verdedigen. Daarom ben ik zeer benieuwd naar de antwoorden van wethouder Bakker.

Vervolgens:
Na alle slecht nieuws berichten over bezuinigingen die de zwakkeren in de samenleving treffen een heel klein lichtpuntje voor eventueel getroffen inwoners van Huizen.
Na de invoering van alle decentralisaties zijn gemeenten zelf verantwoordelijk voor de manier waarop zij mensen met een chronische ziekte of handicap ondersteunen.
De overdracht van taken van het rijk naar gemeenten zorgt ervoor dat er grote verschillen mogelijk zijn tussen gemeenten. Tenslotte mogen gemeenten nu zelf uitmaken op welke manier en onder welke omstandigheden zij hulp bieden.
Waardoor bijvoorbeeld in de ene gemeente de huishoudelijke hulp helemaal wordt afgeschaft en in de andere gemeente geen mogelijkheid meer is om een beroep te doen op financiële ondersteuning bij de aanschaf van hulpmiddelen.
In de komende commissievergadering buigen de leden zich over een voorstel om het volgende artikel toe te voegen aan de verordening WMO in Huizen:

Artikel 8. Tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemen:
Het college kan op aanvraag aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben een tegemoetkoming verstrekken ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.

In het kort gezegd komt dat er op neer dat inwoners van Huizen die te maken hebben met veel extra kosten als gevolg van een handicap of chronische ziekte nog een beroep kunnen doen op een, zij het bescheiden, financieel steuntje in de rug door de gemeente.
Wat mij verbaast is dat dit het nieuws niet lijkt te halen, het is gewoon een van de zoveel agendapuntjes, het lijkt verder niet zo belangrijk. Er valt geen stevig debat uit te halen, geen punten in de krant te scoren of andere politiek vuurwerk mee te ontsteken.
Maar… belangrijk is het wel.
Dat realiseerde ik me toen ik deze week het bericht kreeg dat iemand uit mijn naaste familie een herseninfarct had gehad.
Blijvende schade, zeggen de artsen.
Op zijn minst is de aanschaf van een rolstoel, het aanpassen van het huis, traplift, badkamer e.d. noodzakelijk. Vervoer is nog een vraagteken, zal zij zelf ooit weer kunnen rijden dan is ook de auto aan grondige aanpassing toe.
En dat zijn dan nog maar de éénmalige aanpassingen.
Deze persoon is niet alleen getroffen door een herseninfarct, zij zal de rest van haar leven voor veel zorg en hulp afhankelijk zijn van anderen. Extra triest is dat zij zelf altijd actief is geweest in de zorg maar in crisistijd is ‘wegbezuinigd’.
Dus: geen uitkering vanwege arbeidsongeschikt worden. Zij had immers al geen werk meer.
Geen bijstand, ze is getrouwd en haar man heeft een redelijk inkomen.
Helaas, dat redelijke inkomen zal niet toereikend zijn voor alle extra kosten. Geen vakantie meer voor dit gezin, geen bijles meer voor de jongste dochter en weg met de clubjes.
Overigens ook: geen vrijwilligerswerk meer in het ouderencentrum, geen opvang meer voor huisdieren waarvan het baasje overleden is, geen participatie meer door deze mevrouw.
Maar: deze confrontatie met een harde werkelijkheid is precies de reden dat ik zo blij ben met het beleid in onze gemeente.
Als deze mevrouw in Huizen had gewoond zou ze misschien in aanmerking komen voor een kleine ondersteuning; het verschil tussen wel of geen bijles voor haar jongste, het verschil tussen de traplift of slapen op de bank, het verschil tussen…. verzin het maar.
Hoezo een onopvallend agendapunt?
Niet eerder in het afgelopen jaar heb ik me zo gerealiseerd hoe belangrijk de agendapunten zijn die het nieuws niet halen, waar geen grote koppen de krant vullen, waar politici niet over en op elkaar springen maar gewoon in stilte doen waar ze zo hard voor nodig zijn: goed zorgen voor de burger.

Daarom: morgenavond 20.00 op de tribune van de raadszaal of via de live-stream, commissievergadering Sociaal Domein, gemeente Huizen.

Advertisements