Tags

,

 

Zelf ben ik zeker geen voorstander geweest van een referendum met Oekraïne als inzet. Ik ben geen aanhanger van Geen Steil, integendeel. Maar of ik het nu leuk vind of niet, het referendum is een feit geworden.

Dat laat mij drie mogelijkheden:

Mogelijkheid A. Niet stemmen.
Heb ik zeker overwogen maar deze mogelijkheid direct overboord gegooid toen door sommige politici dit werd voorgesteld met de bedoeling de kiesdrempel niet te halen. Pardon? Politici die de hulp van burgers in roepen om hun stem niet te gebruiken zodat zij, politici, een goede reden hebben om de uitslag te kunnen negeren?
Ik heb nog nooit een kans om te stemmen over geslagen en de eerste keer in mijn leven dat ik het overweeg maakt de politiek mij op slag duidelijk waarom dat de allerslechtste keus is. Zeker weten dat ik toch ga stemmen, dus:

Mogelijkheid B. Voor het verdrag stemmen.
Heb ik heel erg oprecht overwogen want:
Natuurlijk wil ik Oekraïne graag steunen en het interesseert me echt niet of dit een opstapje naar een lidmaatschap van de EU is. Als dat zo zou zijn, so what?
Niet dat ik niet bang ben voor de rechts-extremisten uit die hoek maar die hebben we hier helaas ook en nog dagelijks groeiend in aantal.
Meer democratie? Natuurlijk gun ik dat Oekraïne van harte.
Meer westerse normen en waarden? Minder corruptie? Meer acceptatie van andersdenkenden of geaarden? Mooi, mooier, mooist.
Oekraïne heeft inderdaad veel te winnen bij een “JA”.
Bovendien zou een ja-stem een weerwoord zijn op de eigen-volk-eerst emotie die het uitgangspunt lijkt te zijn van veel tegenstanders.

Tenslotte mogelijkheid C. Nee stemmen.
De derde en laatste optie. Op dit moment voor mij de enige optie.
Nadat ik dus zojuist geconstateerd heb dat er zoveel redenen zijn om ‘ja’ te stemmen ga ik alsnog voor ‘nee’. Simpelweg omdat alle argumenten er niet wezenlijk toe doen.
Het verdrag wordt aangeprezen door onze politici want: “goed voor ONZE economie”. En voor de mensen die moeite hebben met deze grenzeloze ikke-ikke mentaliteit voegt men er dan aan toe dat het straatarme Oekraïne er ook beter van wordt.
Pertinent onwaar. De straatarmen in Oekraïne worden er niet beter van.
Zoals er nog nooit vrede is gekomen door het gooien van bommen zo is er ook nog nooit een straatarme, kansloze mens beter geworden van de handelsakkoorden die hun corrupte politici afsluiten. Dat is namelijk het onveranderlijke kenmerk van corrupte politiek, het dient nooit het volk.
Het akkoord zou Oekraïne ten goede komen want corruptie bestrijden en helpen bij de ontwikkeling van meer democratie. Wat????? En waarom zouden de corrupte machthebbers van Oekraïne een akkoord sluiten dat een eind zou maken aan hun eigen comfortabele positie? Waar in de geschiedenis is dat eerder gebeurd?
Juist, ik kon het ook al nergens vinden.

Alle argumenten van voorstanders gehoord en serieus wikkend en wegend kom ik tot de schokkende conclusie dat elk argument dat vóór het handelsakkoord pleit tegelijkertijd het beste argument tegen is.
-Het handelsakkoord dient NIET de belangen van Oekraïne maar eerst en vooral dat van onszelf. Voor zover het akkoord de belangen van Oekraïne wel dient zijn dat de belangen van de huidige machthebbers. Dat diezelfde machthebbers dit akkoord graag zouden willen afsluiten om vervolgens gezamenlijk de corruptie in de Oekraïne te gaan bestrijden is totaal ongeloofwaardig.
-Dit akkoord maakt ruimte voor de vrije markteconomie, aldus veel politici.
Duidelijk. Als er één ding is waar ik op afhaak is het wel de ongebreidelde, onbegrensde vrije-markt gedachte. Rupsje nooit-genoeg is niet mijn vriendje.
-Dit akkoord is goed voor onderdrukte groepen in de Oekraïne, zoals homoseksuelen (m/v) De hypocrisie bereikt nu wel de absolute top. Het lot van anders-geaarden heeft ons nog nooit een flikker geïnteresseerd. (Sorry, ik bedoel dit niet grappig)
Je moet die dingen los zien van elkaar….    Verschillende opvattingen over zaken als mensenrechten en politiek weerhielden Alexander en Mark ten tijde van de Russische spelen niet van een goed gesprek met Poetin. Maar als het gaat over een handelsakkoord moeten we plotseling wél begrijpen dat Poetin de vijand is.Omdat hij dat akkoord niet wil moeten wij het juist wel willen.              Ga toch weg joh.

Dit referendum dat ogenschijnlijk over een handelsakkoord gaat, over de Oekraïne lijkt te gaan, gaat in feite over iets heel anders. Het gaat over vertrouwen.
Vertrouwt u nog in de democratie, in de politiek, ja of nee. Dat is de echte vraag.

Uiteindelijk blijken alle rationele argumenten niet meer te zijn dan een leuk verkooppraatje. Zakelijk belang vermomd als westerse bekeringsdrift en goedertierenheid.

Ik ben geen liefhebber van de onderbuik, integendeel. Ik realiseer me ook terdege dat veel van de nee-stemmers juist uit die hoek komen. Maar is dat een reden om dan maar blind vóór te gaan stemmen? Ik vind van niet.

Heb ik nog vertrouwen in de politiek, in Den Haag, in de EU?
Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese commissie geeft het antwoord:
“When it becomes serious, you have to lie.”
“We decide on something, leave it lying around, and wait and see what happens. If no one kicks up a fuss, because most people don’t understand what has been decided, we continue step by step until there is no turning back.”
“Of course there will be transfers of sovereignty. But would I be intelligent to bring attention to that?”
“I am for secret, dark debates.”

En de laatste redenen die ik heb om tot mijn NEE te komen zijn:

– De regering heeft al ruim van te voren aangekondigd géén gevolgen te zullen verbinden aan de uitkomst van het referendum. Oftewel, het doet er niet toe wat de uitkomst wordt.
– Het akkoord is al van kracht. Oftewel, het maakt niet uit wat ik stem.

Dat doet mij ergens aan denken, iets met een referendum vóór of tegen Europa.
Ook toen deed de uitkomst er uiteindelijk niet toe.

Als mijn stem voor of tegen een handelsverdrag uiteindelijk voor Oekraïne toch niets uitmaakt dan zal ik mijn stem gebruiken om er een signaal mee af te geven:

Aan de politiek:
Als u de burger belazert waar hij/zij bijstaat bent u zelf de sloper van de democratische waarden die u zo graag in de rest van de wereld zou willen verspreiden.
U maakt zichzelf niet alleen ongeloofwaardig, u bent ook lachwekkend. Klein Duimpje in veel te grote laarzen.
Democratie kan niet zonder draagvlak en vertrouwen. Alleen met vertrouwen kunt u draagvlak creëren. Verbeter de wereld en begin bij onszelf.
Alstublieft?

 

Advertisements