Tags

De stand van zaken.

Na alle inspanningen van de afgelopen maanden wordt het tijd om de zomerbalans op te maken.

De petitie tegen de vrije busbaan heeft met 3300 handtekeningen onze verwachting ver overtroffen.
De handtekeningen zijn weliswaar aangenomen door mevrouw Post maar zij heeft ons in een daaropvolgend gesprek laten weten dat zij zichzelf bij nader inzien niet de juiste geadresseerde vond. De wethouders van Blaricum en Huizen of de voorzitter van de commissie in de provincie leken haar geschiktere ontvangers.
De 3300 handtekeningen hebben we inmiddels netjes teruggekregen van de provincie en in mei aangeboden aan wethouder Boersen van Blaricum. Het aanbieden van een petitie waarin we erop aandringen de bus over het Merk mee te laten rijden aan wethouder Pas van Huizen zou een beetje vreemd zijn aangezien dit nu precies is waar deze wethouder zich al twee jaar lang hard voor maakt.
Tot op heden hebben we nog geen reactie ontvangen van wethouder Boersen, we wachten het nog heel even af. Maar mocht blijken dat wethouder Boersen echt geen tijd heeft om te reageren dan kunnen we haar natuurlijk blij maken als we die handtekeningen weer ophalen. Tenslotte is er in september een commissievergadering in de provincie en ook daar kunnen we die petitie aanbieden. De aanhouder wint, toch?

De oranje linten om de bomen die duidelijk moesten maken waar we eigenlijk over praten als het gaat over de vrije busbaan door Huizen en Blaricum hebben hun nut dubbel en dwars bewezen. Onvoorstelbaar hoeveel mensen ons lieten weten dat ze zich eerder eigenlijk niet bewust waren van de volle omvang van de gevolgen van het plan voor de vrije busbaan. Inmiddels is er bijna niemand meer te vinden die niet weet waar het over gaat. Het HOV-project is in Huizen en in Blaricum niet langer een papieren verhaal of een ingewikkelde vage politieke drol op een onzichtbaar grasveldje. Het oog van de inwoners is nu gericht op de daden van de politiek en zo hoort dat ook.

De betoging is rustig verlopen, de opkomst was eens te meer een duidelijk signaal aan de politiek. Respect van onze kant voor de raadsleden die naar buiten kwamen om ons te zien en ons de kans gaven onze boodschap “Kies voor het Merk” over te brengen.
Laten we hopen dat de raad van Blaricum zich in de vergadering van september ons nog herinnert en dan reden geeft tot juichen.

De optimistische gedachte dat 5 wethouders één lijn zouden kunnen trekken en mevrouw Post kunnen overtuigen dat het voordelen biedt om de bus in Huizen/Blaricum over het Merk te laten rijden is inmiddels vervlogen. De positie die mevrouw Post inneemt is duidelijk: geen enkele afwijking van de tijdsnorm wordt getolereerd. Die norm is weliswaar in het oorspronkelijke hov-pakket slechts een wens maar mevrouw Post is er in geslaagd om de wens contractueel tot eis te verheffen. Seconden zijn nu heilig geworden.

De discussie over het Merk neemt steeds absurdere vormen aan. De heilige seconden bijvoorbeeld worden gemeten in relatie tot het aantal meters dat de route is. Daarom kan het zo zijn dat een bus die door de Meent gaat er langer over mag doen en dan toch goed gerekend wordt dan een bus die over het Merk gaat en in tijd sneller is. Door het verleggen van een carpoolplaats wordt de afstand van de Meentroute in meters weer korter dan de Merkvariant, dat scheelt ook weer. Dat het uiteindelijk voor de reiziger geen donder uitmaakt doet er dan vreemd genoeg weer niet toe.

Kortom, waar gaat het nu nog over?

De verschillende posities van de poppetjes geven het volgende beeld:
1 De provincie, in de persoon van mevrouw Post, houdt vast aan de overeenkomst die o.a. Huizen in januari 2014 heeft getekend. Voor de duidelijkheid: er was op het moment van tekenen géén draagvlak, niet onder de inwoners en niet in de politiek. De handtekening van Huizen is er één uit de categorie: “Niet omdat het moet maar omdat het kan.”
2 Hilversum, Laren, Eemnes zijn de andere deelnemers aan het project. Daarom bemoeien zij zich allemaal met elkaar. Met zoveel verschillende belangen kan de provincie in ieder geval voldoende manipuleren en uitspelen.
3 De deelnemers hebben in de achterkamertjes een terugkerend overleg. Wat daar wordt gezegd en besproken is heel, heel erg geheim.
Dit verbond heet de stuurgroep en daar worden de afspraken gemaakt over de uitvoering van het project ‘de natte droom’.
4 Blaricum zit niet in de stuurgroep maar de wethouder zou dat graag wel willen. Het collegeprogramma van Blaricum laat dat nu niet toe omdat toetreden tot de stuurgroep betekent net als Huizen een handtekening onder de overeenkomst zetten en dus akkoord met een vrije busbaan.
5 De meerderheid in die stuurgroep wil gewoon beginnen maar zolang Huizen/Blaricum nog ruzie maken met de provincie over het Merk als alternatief voor de vrije busbaan komt daar niets van terecht.
6 Alhoewel mevrouw Post heel hard ontkent dat de provincie aan het roer staat, haar wil oplegt of een project doordrukt is zij echt de enige partij die iets af kan dwingen. Het zijn niet de gemeenten Eemnes, Laren of Hilversum die een vrije busbaan door Huizen/Blaricum kunnen laten aanleggen.

Verschillende onderzoeken, verschillende uitkomsten maar tenslotte is er één overeenkomst gevonden:
Elke oplossing is géén oplossing zolang het kruispunt Stichtseweg/Randweg en de carpoolplaats niet grootscheeps worden aangepakt. Dáár ontstaat namelijk het echte probleem.

Vijf slimme wethouders dachten een antwoord te hebben gevonden. Door de meting over het traject iets aan te passen is er voor iedereen winst te halen. Eemnes en Hilversum komen nu geld te kort voor hun wensen, voor Huizen is geld beschikbaar maar de wens is er niet. Eén en één is drie, dacht men. Het gaat tenslotte om de uitkomst en niet om de som.
“Verdeel en heers” dacht mevrouw Post op haar beurt en sloeg vakkundig een gat in de bres door aan te kondigen geen millimeter en geen milliseconde te gaan schuiven met haar normen.

En daar staan we dan nu.
Als er geen alternatief is dat aan de normen voldoet volgt de vrije busbaan.
Het alternatief van de gemeente Huizen, meerijden over het Merk, wordt afgewezen door de provincie en vervolgens weggestemd door overige wethouders in de stuurgroep.

Er is echter nog een mogelijkheid, een compromis tussen het Merk en de vrije busbaan. Dat is de zogenoemde meerijdvariant Meent.
Het bezwaar tegen het meerijden over de Meent is dat er een aantal meer of minder ingrijpende veranderingen in de openbare ruimte voor bedacht zijn waarvan de meest opvallende de kruising Huizermaatweg/Bovenmaatweg is. Gedacht wordt hier aan een doorsteek tussen de Regentesse en het tankstation om de bus daar vrije doorgang te kunnen geven.

De vraag doet zich voor wat erger is: een vrije busbaan door Huizen en Blaricum óf in hemelsnaam dan maar die meerijdvariant Meent accepteren. Hier wordt het wel een grote gok. Ook de meerijdvariant door de Meent is namelijk op termijn niet HOV-waardig waarna de vrije busbaan zich alsnog weer op zal dringen.
Er zijn mensen die deze gok durven te wagen, overtuigd als zij zijn dat na alle verbouwingen die nodig zijn voor de meerijdvariant Meent het geld op is en er in de jaren die deze variant overeind blijft nog verkiezingen zullen volgen die het politieke landschap weer zullen veranderen. Waarna de busbaan in het archief kan worden opgeborgen.
Er zijn ook mensen die ondanks de geschiedenis van dit project nog vertrouwen hebben in het gezond verstand van de gedeputeerde. Zij denken dat mevrouw Post wel wijzer zal zijn dan een busbaan aan te leggen die niemand wil. Ook dat lijkt een wilde gok.
Of het Merk na alle afwijzingen door de provincie toch nog een echte kans krijgt? Dat is al net zo goed een gok.

Zo bekeken komt het erop neer dat het project HOV door Huizen/Blaricum een spelletje in het casino is geworden:

Een kaart op de Meentvariant? U wint een compromis of u verliest. Als u verliest? Morgen de busbaan.
Een kaart op het Merk? Alles of niets, u wint of u verliest. Als u verliest? Morgen de busbaan.

En terwijl wij hier tandenknarsend kansen zitten te berekenen hebben de wethouders van Huizen en Blaricum de opdracht gekregen om in de zomer de Meentroute nog maar eens uit te werken. Het is vast toeval dat belangrijke stappen in het project van de provincie in vakantieperiodes (kerst, zomer) worden gezet.

Nog één maand te gaan voor we weten hoe de hazen in Blaricum gaan lopen.
En wij, wat gaan wij doen? Wachten en hopen op een goede afloop of in de startblokken voor actie?
Ik zet de startblokken vast klaar….

Advertisements